پرونده ویژه بازیگران غیر نجومی در رادیو نمایش باز شد

رادیو نمایش ، پرونده ویژه اش را برای بازیگران غیر نجومی در «نمای نقره ای » رادیو نمایش باز کرد.

1399/09/29
|
20:53

به گزارش روابط عمومی رادیو نمایش ،مشرح این گفت و گو را در زیر بخوانید.
مجری*عنوان پرونده این هفته دستمزدهای نجومی، بازیگران غیر نجومی است. می خواهیم درمورد ماجرای دستمزد بازیگران صحبت کنیم و اینکه اساسا چقدر مهم است، چقدر حق داریم تا در مورد آن صحبت کنیم، چقدر ساز و کار مشخص و مدونی دارد و بحث هایی از این دست. طرح موضوع پرونده با محمد صابری عزیز می باشد.
منتقد *صابری: سلام و عرض ادب. چه حسرتی که این هفته در کنارت نیستم.
*بابت زحماتت برای جشنواره حقیقت خسته نباشید. می دانم که درگیر کارهای آن جا هستی و در جای دیگری داری به سینما خدمت می کنی.
*صابری: فضای جشنواره الان مجازی است و امیدورام آن هایی که فیلمباز حرفه ای هستند، فرصت کرده باشند تا کارها را آنلاین دنبال کنند. اما اگر از حداکثر زمانی که در کنار شما هستم استفاده کنم و بخواهم که یک مقدمه ای را بگویم این موضوع دستمزدها، اساسا ماهیت جذابی دارد اینکه چه کسی چه مقدار پول در می آورد و فلانی چه مقدار پول می گیرد و... یکی از تم های جذاب در تمام حوزه ها می باشد. منتهی این جذابیت برای مخاطب است یعنی مخاطب این کنجکاوی را دارد و همیشه دنبال می کند، چرتکه می اندازد که چقدر پول در می آورند. این وجه از ماجرا موضوع امروز ما نیست اتفاقا به بخش دیگر ماجرا می خواهیم رجوع کنیم یعنی می خواهیم زاویه دوربین را سمت صنف ببریم و اینکه چه اتفاقی دارد می افتد که ماجرای دستمزد در یک صنف تبدیل به یک بحران می تواند بشود و زمانی که داریم درمورد سینما صحبت می کنیم و وقتی راجب بحرانی به اسم بحران دستمزد صحبت می کنیم، وقتی در زیرشاخه آن درمورد خلا هایی مثل قرارداد تیپ صحبت می کنیم که نزدیک به یک دهه حرف و حدیث آن است و صنف بازیگران مشخصا خیلی وقت است که دنبال آن است و هیچ وقت به سرانجام مطلوب نرسیده است ته همه این قصه ها به یک عدم تعادل و عدم توازن می رسد و آن چیزی که این سوژه را مهم می کند این است که چه می شود که ماجرای دستمزدها به جایی می رسد که نه فقط در سینما و پروژه های سینمایی که به واسطه ی طرح موضوع دستمزدهای کلان، دستمزدهای میلیاردی حاشیه ساز می شوند و به نقطه مطلوب نمی رسند پیرو آن در سریال سازی شبکه خانگی این بحران را شاهد هستیم که اتفاقا بعضی از تحلیل گران معتقد هستند که همین ماجرای شبکه خانگی خیلی در تشدید این بحران تاثیر داشته و نمونه های متاخر هم که متاسفانه به رسانه های ملی کشیده است. ما در همین یک یا دو هفته اخیر حذف بازیگر نقش یک سریالی را داشتیم که 3 فصل از آن پخش شده و فصل 4 آن در شرف تولید است. بازیگر نقش یک آن به دلیل درخواست نامتعارف مالی از طرف تهیه کننده حذف می شود. این اتفاق خوبی بود و کار آقای سعید سعدی خوب بود چون حداقل یک جایی، یک نقطه ای را سر این جریان گذاشت منتهی آدم نمی تواند یک قدم عقب تر را نبیند و این حسرت را نادیده بگیرد که چرا بازیگر نوظهوری که اتفاقا در مسیر درخشش است تن به این بازی،جریان و وسوسه می دهد و اینطور خودش و کارنامه اش را دچار حاشیه می کند یا پروژه ای که همه به صورت جسته و گریخته در جریان آن هستیم پروژه پایتخت که باز این حرف ها و حدیث ها درمورد آن است هرچند به صورت رسمی هنوز هیچ منبعی تایید یا تکذیب نکرده است منتهی آن داستانی که وجود دارد این است که حتی دستمزد بازیگری برای بازیگران اصلی سریالی در حد اعتبار پایتخت هم می تواند حاشیه ساز شود و حتی تولید را با دست انداز مواجه کند.
*اسم بازیگر و اسم سریالی که آقای سعدی چنین کاری را انجام دادند را به ما بگو.
*صابری: برای آقای حصاری در بچه مهندس چنین اتفاقی افتاد، بازیگر جایگزین هم معرفی شد و صراحتا اعلام شد. کاری که آقای سعدی کرد به نظر من هرچند که یک ذره در فضای تولید سریال تلویزیونی و حتی تولید پروژه های سینمایی شبکه خانگی نامتعارف بود منتهی نقطه آغاز شفافیت است.
* یعنی همان قدر که بازیگر حق دارد یک عددی را اعلام کند، تهیه کننده نیز حق دارد تا قبول نکند و او را حذف کند؟
*صابری: و اگر تهیه کننده قبول کرد نمی تواند بعدا برود و غر بزند که چرا فضای تولید ما به این سمت رفته است. نفش کلیدی تهیه کننده ها در بحران دستمزد را به هیچ عنوان نمی شود که نادیده گرفت. من خاطرم است با علی دهکردی در مورد همین سوژه صحبت می کردم و این را او مطرح می کرد و می گفت که ما صنف بازیگران حتما باید ساماندهی داشته باشیم و حتما باید قرارداد تیپ را به سرانجام برسانیم و.. منتهی فراموش نکنید اگر بازیگری دستمزد میلیاردی می گیرد یک سوی داستان این است که تهیه کننده دستمزدی میلیاردی داده است و این وجه را نمی شود نادیده گرفت. یک بخشی که ما در فضای تهیه کنندگی ضرر دیدیم و به این حاشیه ضریب داد جایی بود که عده ای به عنوان سرمایه بیار ردای تهیه کنندگی را به تن کردند و این نقطه شروع آسیبی بود که هنوز هم دامن گیر سینمای ایران است. ما پروژه هایی را داشتیم، یادمان نرود بالاخره هرچند نام تهیه کننده معتبری مثل رضا میرکریمی پای کار بود و کمال تبریزی کار را کارگردانی کرد منتها تراکم چهره های حاضر در آن پروژه حواشی دستمزدی که مطرح شد همه و همه با هم به یک اسم گره خورد که آن اسم سرمایه بیار در سینمای ایران بود و چند پروژه دیگر را هم دچار حاشیه کرد و الان هم معلوم نیست که کجاست و چه می کند و حتی یکی دو پروژه تلویزیونی را هم با حاشیه مواجه کرد. این ماجرا باید تمام ابعادش با هم مورد بررسی قرار گیرند و غلام رضا موسوی از آن دسته افرادی است که درمورد این موضوع و آسیب شناسی این ماجرا خیلی حرف ها دارد و من هم کنجکاوم تا حرف های داغ او را بشنوم. باید حواسمان باشد که هر 3 وجه ماجرا همزمان یک مدیریتی داشته باشند یعنی تولیدات سینمایی، تولیدات شبکه خانگی که بسیار در مظان اتهام هستند و باید یک شفاف سازی جدی در مورد آن صورت گیرد و سرانجام هم رسانه ملی. فراموش نکنیم که رسانه ملی بخشی از آسیبی که در فرایند تولید سریال ها و مجموعه نمایشی دیده است به دلیل همین بوده که زیر سایه این حواشی قرار گرفته است و از حضور برخی از ستارگان و بازیگران به دلیل همین ملاحظات و انتظارات نا متعارف در قاب تلویزیون محروم شدیم و به هر حال این اتفاق خوبی نیست.
*محمد جان اگر جمع بندی را انجام دهی به سراغ آقای موسوی عزیز که لطف کردند و پشت خط با ما همراه هستند، می رویم.
*صابری: سلام و ارادتم را خدمت آقای موسوی عرض می کنم. منتظر هستم تا صحبت هایشان را بشنوم. به عنوان جمع بندی مهم ترین نکته این است که فراموش نکنیم این اتفاق و این بحران، بحرانی است که باید در دل صنف مدیریت شود و انتظار اینکه نگاه پلیسی و انتظامی از بیرون به ماجرا باشد، انتظار نابه جایی است و به همین خاطر است که می گویم شخصیت هایی مثل آقای موسوی که امروز در صنف تهیه کنندگان هم حضور دارند به عنوان یکی از صنوف مؤثر در این دستمزدها، نظراتشان خیلی می توانند تاثیر گذارتر و کلیدی تر باشد تا افرادی که شاید بیرون از خانواده سینما بخواهند تصمیم گیری کنند.
*از محمد صابری عزیزم متشکرم و در این جا از تو خداحافظی می کنم. عرض ارادت دارم خدمت آقای موسوی عزیز و تشکر مضاعف می کنم که لطف کردید و منتظر ماندید به نمای نقره ای خوش آمدید.
سلام، شب شما و شنوندگان خوب رادیو بخیر باشد و انشالله که خداوند، مردم را از شر این بلاهای ناگهانی از جمله این مرض کرونا راحت کند.
*انشالله که سر شما هم سلامت باشد. آقای موسوی می خواهم که به سراغ اصل مطلب بروم، شما به عنوان یک تهیه کننده استخوان خورد کرده و ریشه دار در سینما ایران هستید و تصمیماتی که شما می گیرید به هر حال تصمیمات تاثیر گذاری در حوزه سینما است. بفرمایید که از اساس با ماجرای دستمزد نجومی چگونه هستید یعنی فکر می کنید که چیزی تحت این عنوان وجود دارد یا خیر، بازیگران حق دارند هرچقدر که دلشان بخواهد پول بگیرند؟
همانطور که می دانید هر فیلم یک بودجه ای دارد و این بودجه معمولا در سیستم باید درصدهای خاص خودش را داشته باشد مثلا برای یک فیلم سینمایی ما 25 الی 30 درصد معمولا بودجه می گذاریم. حالا تصور بفرمایید که..
*30 درصد برای بازیگر؟
بله. تصور بفرمایید که یک آقا یا خانوم محترمی تشریف می آورند و به هر دلیلی از تهیه کننده دستمزدی را مطالبه می کنند که مجموع، از این درصد می تواند خیلی خیلی بیشتر باشد و طبیعتا در این جا دو الی سه اتفاق می افتد؛ 1. به بازیگران دیگر باید دستمزدهای کمتر دهند، یعنی در این جا حق و حقوق دیگران ضایع می شود و آن وقت تهیه کننده ای که اینکار را می کند و این کار مورد پسند من نیست باعث می شود که از دستمزدهای عوامل فنی فیلم بزند. این آدم هایی که دستمزدهای بیش از حقشان را دریافت می کنند باعث می شوند حق و حقوق دیگران ضایع شود برای اینکه بودجه شما، بودجه باد آورده ای که نیست. برای یک فیلم مثلا 3 یا 4 یا 5 میلیارد تومان بودجه گذاشتید بعد با فلان بازیگر صحبت می کنید و فکر می کنید که به او نیاز است مثلا او می تواند در فروش فیلم موثر باشد.
*ممکن است یه بازیگر بیاید و بگوید که سهم من و حضور من در فروش فیلم و ارزش حضور من خیلی بیشتر از 30 درصد است، شما به او چه جوابی می دهید؟
من فکر می کنم، این آدم دستمزدش را درون فیلم بگذارد.
*یعنی از سهم فروش، پول بگیرد؟
بله. در خارج از کشور که بحث می شود، اینگونه نیست که وقتی می گویند آقای تام کروز 20 میلیون دلار می گیرد نقدی 20 میلیون دلار به او می دهند. درصدی از فیلم را شریک می شود، بخشی از فیلم را شریک می شود و طبیعتا این جا است که باید موضوع مورد بررسی قرار گیرد.
*ما بازیگرانی مثل رضا عطاران،حمید فرخ نژاد و خیلی های دیگر که شما بهتر می دانید را داریم که بر مبنای همین قاعده قرارداد می بندند اما باز هم دستمزدهایی که می گیرند مسئله ساز و حاشیه ساز می شود.
اگر بخواهم صراحتا حرف بزنم آقای عطاران جز آدم هایی است که در حرفه تا آن جایی که من اطلاع دارم مراعات می کند یعنی مسئله را خودش می داند و دستمزدش را جوری می گیرد که به نقدینگی آسیب نمی زند و درصدی از سهم را در فیلم شریک می شود. برای اینکه شاید همکاران خرج از کشور او نیز اینکار را انجام می دهند اما برخی دیگر یک جور رقابت دارند یعنی می خواهند برای گرفتن دستمزد بالا برای خودشان وجهه ای بگیرند. به فیلمهای کسانی که دستمزدهای بالا گرفته اند نگاهی کنید، اکثرا مخاطب تحویلشان نگرفته است یعنی نرفته بلیط بخرد، به هرحال زمانی که شما به استار یا به قول معروف به سوپر استار دستمزد می دهید باید این بزرگوار بتواند حداقل به اندازه دستمزد خودش تماشاچی جذب کند، یعنی اکثر اینها در این مورد شکست خورده اند. یکی از بامزه ترین اتفاقاتی که در سینمای عزیز ما رخ می دهد این است که طرف شکست می خورد و در فیلم بعدی دستمزدش را بالاتر می برد.
*آقای موسوی نکته ای پیش آمده است؛ در دوره ای این ماجرای بازیگر سالاری مد شد یعنی آن سرمایه گذار یا سرمایه بیاری که پولی وسط می آورد می گفت می خواهم یک فیلم بسازم که فلان بازیگر خانوم یا آقا در آن بازی کند و چون تازگی داشت فیلمها اکران می شد و مخاطب به واسطه آن چهره بلیط می خرید و فیلم را می دید ولی برای بار سوم یا چهارم دست فیلمساز رو شده بود و دیگر آن فرمول کار نمی کرد؛ الان دیگر نه سرمایه بر می گردد و نه بازیگر انقدر بُرد دارد که بخواهد آن اتفاق را رقم زند. الان شما در صنف به عنوان یکی از کسانی که به کار صنفی اعتقاد دارید و در آن فعالیت می کنید(صنف تهیه کنندگان)، چکار می شود کرد تا فلان تهیه کننده یا فلان آدمی که تا یک سرمایه گذار می بیند چشمانش شبیه به دلار می شود هیجان زده نشود و اصول و قواعد را زیر پا نگذارد؟ آیا می شود برای این کاری کرد؟
اولا دو مشکل پیش آمد، شما به سرمایه گذارانی اشاره کردید که بازیگرانی را آوردند و پولهای گزاف دادند و دقیقا پولهایشان پولهایی بود که اصطلاحا پول سالم نبود(من نمی گویم داشتند پولشویی می کردند)؛ یک نکته ای هم عرض کنم که برخی موارد گفته می شود مگر همه سینما چقدر است؟ بعد می گویند 250 میلیارد تومان گردش مالی سینما است؛ این(دقیقه 14؟) پولشویی چیست و چیست و چیست؟ دوستان متوجه این موضوع نیستند که طرف با اسم در کردن و به اصطلاح شهرت برای خودش و برای پولشویی امکانات فراهم می کند. یعنی آن پولی که برای فلان سریال داده و 20 میلیارد تومان بوده که اصلا پولی نیست اما با این 20 میلیارد تومان به اندازه چندین میلیارد برای خودش اسم و رسم تبلیغ می کند و شهرت پیدا می کند و با این شهرتی که پیدا کرده است به بانکها مراجعه می کند. مردم و همه بانکها و همه کسانی که کار اقتصادی می کنند نمی دانند که برای فلان سریال مثلا 15 میلیارد هزینه شده در قسمت اول 3 میلیارد ضرر داده و در قسمت دو به نوعی دیگر ضرر داده، پس چرا این هزینه شده است؟ برای اینکه دارد از یکجای دیگر پول در می آورد، 1: پول آن سالم نیست؛ 2: پولی نیست که به اصطلاح ما با زحمت و عرق جبین به دست آمده باشد، این آدمها در پول دادن طبیعتا خساست نمی کنند چون زمانی که وارد سریال یا فیلم سینمایی می شوند اساسا هدفشان پول درآوردن نیست.
*یعنی هدفشان این نیست که یک اثری تولید کنند و آن را بفروشند و پول اولیه شان برگردد و یک سودی هم کنند و هدفشان چیز دیگری است.
احسنت. آنها اصلا بحث اقتصادی ندارند، البته بدشان نمی آید که فروش داشته باشند ولی واقعیت این است که اساسا دنبال این آمده اند تا خودشان را مطرح کنند، با مطرح کردن و سر و صدا راه انداختن دی وی دی هایشان را بر می دارند و برای دو هزار رئیس بانک و کسانی که کار اقتصادی می کنند می فرستند؛ این کار توسط یک تهیه کننده معمولی نمی شود فقط امکان دارند آن دی وی دی را به 4 تا از دوستانش بدهد یا به سینما دعوت کند، اصل قضیه از اینجا شروع می شود..
*آقای موسوی از اساس چه می توان کرد؟ آیا می توانیم بگوییم صنف سینما و هرجایی که به این صنف برمی گردد یعنی خانواده سینما خودش بتواند با یک تصمیمی این آسیب را مدیریت کند یا باید آن را از اساس رها کنیم و بگوییم هرکس هرچقدر توانست از هرکجا پول بگیرد و مفت چنگش یا قوه قضایه وسط بیاید؟ چکار باید کرد که این قضیه حل شود؟
اولا که من با دخالت هر کسی از بیرون سینما مخالف هستم، ما اهالی سینما خودمان می توانیم مشکل را حل کنیم. چند نکته وجود دارد؛ آقای صابری یک اشاره ای داشت که معمولا خود تهیه کننده است که دارد پول اضافه می دهد یعنی اگر من به عنوان تهیه کننده حرفه ای پول اضافه ای به یک بازیگری که حقش نیست ندهم، طبیعتا نمی تواند این دستمزدها افزایش پیدا کند؛ یکی از بازیگرانی که اسم بردید و از بازیگران خیلی خوبی است و من ایشان را می شناسم، یک زمانی در این قصه بالا بردن دستمزد و قبل از همه اینها متاسفانه سازمان صدا و سیما و تلوزیون نقش منفی داشت که ما این را گفتیم و بعدها رفع شد، یعنی مثلا قرارداد یک سریال را 10 می بستند و بعد می گفتند ما پول بازیگر را اضافه می دهیم، طبیعتا شما به عنوان تهیه کننده تلوزیون در قرارداد بستن مساله ای نداشتید، مثلا آدمی در یک مقطعی 30 میلیون تومان دستمزدش بود و فیلمنامه ای برای او فرستادند و او خودش به من گفت که من آن فیلمنامه را خواندم و دیدم چیز خوبی نیست و برای اینکه به آنها نه بگویم گفتم من برای این کار 120 میلیون می گیرم وآنها با کمال تعجب به من گفتند که تشریف بیاورید و قراردادتان راببندید.
*خودش هم باورش نمی شد.
چون خود او از بچه های تئاتری است که وارد این قصه شده و خیلی هم آدم باهوشی است و یکی از همین دو نفری است که شما اسم او را بردید. پس این یک بخش مشکل ما بود، بخش دیگر این بود که کسانی بودند که معمولا پول سالمی نیاوردند و چون فکر مسائل دیگر بودند هرچه خواستند، دادند؛ مرحله سوم آدمهایی هستند که معمولا می خواهند با هنرمندان عکس بگیرند و بگویند فلان بازیگر به مهمانی خانوادگی ما آمده و ...؛ طبیعتا این آدمها به عنوان سرمایه گذار وارد سینما می شوند و برخی از اینها سوءاستفاده می کنند.
*آقای موسوی می خواهم یک نکته مشخصی از شما بپرسم. در صحبتهای شما بود و محمد صابری هم اشاره کرد که الان در سینما یک تهیه کننده ای می ایستد و پول اضافه ای نمی دهد و یک تهیه کننده ای به هر دلیلی پول اضافه می دهد، از اساس در سینما شاید هیچ تهیه کننده ای پول ندهد و در شبکه خانگی پول را بدهد، در شبکه خانگی ندهند در تلوزیون می دهند،یعنی مشخص نیست که چه کسی با چه کسی همراه است، یعنی اگر یک جایی پول پرداخت نشود جایی دیگر پرداخت می شود؛ در صنف سینما و بازیگران چکار باید کرد که این جریان یک جریان یکپارچه ای شود و هیچ بازیگری جرات نکند در آن صنف کاری کند که بخواهد خلاف سیاستهای صنف باشد؟
اولا من این توضیح را بدهم که ما در اتحادیه تهیه کنندگان چند وقتی است پروژه هایی که شروع می شوند اگر احساس کنیم تهیه کننده در پرداختهایش رعات برخی اصول را نمی کند او را به جلسه هیئت مدیره دعوت می کنیم و با او صحبت می کنیم و به برخی از دوستان هم گفتیم که اگر این روشتان را دنبال کنید احتمالا اجازه کار به آنها نخواهیم داد.
*این قضیه چقدر جدی است؟
این باید مثل هر کار دیگری اطلاع رسانی شود.
*الان ما می خواهیم این کار را انجام دهیم، شما تلاش کنید که این اتفاق بیفتد.
ما داریم تلاشمان را می کنیم، در چند ماه گذشته ما 3 الی 4 نفر از دوستان را دعوت کردیم و به آنها گفتیم و البته آنها توضیحاتی دادند و سعی کردند خودشان را توجیه کنند. ما به آنها گفتیم که در صنف توجیه کردن خیلی صحیح نیست و به هر حال واقعیت قضیه و این نکته ای که داریم به سمت آن می رویم قرارداد تیپ است، در قرارداد تیپ باید بعد از نوشته شدن بارگزاری شود و اگر این قرارداد واقعی نباشد و در سیستم درست بارگزاری نشود (سیستمی که داریم برنامه ریزی آن را انجام میدهیم و در سال آینده انشالله جواب می دهد)، طبیعتا آن قرارداد از نظر ما اساسا مطلوبیت ندارد و اگر به شکایت، دعوا یا عدم پرداخت برسد از نظر صنف مشروعیت نخواهد داشت، به همین جهت داریم به این سمت می رویم که قراردادها را تیپ کنیم و قراردادهای هر تهیه کننده ای اولا روی برگه هایی باشد که علاوه بر شرکت خودش اسم اتحادیه هم روی آن باشد، دوما این قراردادها را بر اساس سیستمی که داریم جلو می بریم بارگزاری کنیم تا قابل دیدن برای مسؤلان صنف باشد تا بدانند چه اتفاقی افتاده است، اگر کسی قرارداد قلابی بارگزاری کند، چون می دانید که در سینمای ایران معمولا نمی شود چیزی را در دراز مدت به خصوص از فعالان صنفی مخفی کرد؛ همه این کارها باید با همکاران عزیزمان صورت بگیرد و ما باید به آنها بگوییم بدانید که پول اضافه ای که شما می دهید چون مجبور هستید از حقوق دیگران کسر کنید در حقیقت با این کار حق و حقوق دیگران را ضایع می کنید.
*این قرارداد تیپ می تواند منجر به این شود که آقای یا خانوم بازیگر، آقا یا خانوم تهیه کننده یا هرکدام از عزیزان فعال در صنف اگر قراردادشان منطبق بر قواعد صنفی نبود عضویتشان بی معنی شود و امتیازات بسیاری را از دست بدهند و در نهایت با چرتکه انداختن ببینند نمی صرفد که قواعد صنف را رعایت نکنند. ما تا آنجا چقدر فاصله داریم؟
به این سادگی نیست ولی ما داریم تلاشمان را می کنیم تا به آن برسیم. ضمن اینکه چیزی که ما داریم فشار می آوریم روی همکاران خودمان است، ما به همکار خودمان به عنوان تهیه کننده می توانیم بگوییم که توحق نداری قراردادی بیشتر از این ببندی. مثلا می گوییم هر آدمی یک درصدی دارد و بازیگرانت نباید بیشتراز 25 تا 30 درصد از بودجه فیلمت بیشتر باشد، چون اینها را می توانیم حدس بزنیم و کارشناسی کنیم. ما می توانیم تهیه کننده ها را ممنوع الکار کنیم به این معنی که به آنها بگوییم دیگر امکاناتی که صنف و ارشاد باید به شما بدهد را نمی دهیم و فکر می کنم اتفاقات خوبی خواهد افتاد ولی به این سادگی ها نیست و اینطور نبست که من بگویم همین امشب ما تصمیم می گیریم و می شود، خیر! یک راه درازی پیش رو است ضمن اینکه متاسفانه راه تقلب کردن همیشه باز است.
*ما در نمای نقره ای کنار شما هستیم و اگر کاری از دستمان بر می آید این مسیر را با شما ادامه می دهیم و اطلاع رسانی می کنیم تا این فرهنگ جا بیفتد و این هدفی که شما دنبال آن هستید و هدفی خوبی هم است، محقق شود. از همراهی شما سپاسگزارم.

دسترسی سریع