جشنواره‌ها یک شو برای نهاد برگزار کننده هستند

خلاقیت را می‌توان جزء جدانشدنی هر هنری دانست از جمله هنر نمایش. درحقیقت نام دیگر نمایش خلاق را می‌توان نمایش غیر رسمی دانست که در آن صحنه‌ای وجود ندارد و اعمال و گفتار کودکان بداهه شکل می‌گیرد.

1399/04/25
|
12:53

به گزارش روابط عمومی رادیو نمایش ،برنامه گیومه در روز چهارشنبه بیست و پنجم تیرماه به این موضوع پرداخت؛مهمانان برنامه نیز داوود کیانیان پژوهشگر و کارگردان تئاتر، حسین فدایی حسین نمایشنامه نویس، منوچهر اکبرلو پژوهشگر و حسین رحیمی کارگردان تئاتر معلولین بودند.
در ابتدا داود کیانیان پژوهشگر تئاتر خلاق گفت:تعریف نمایش خلاق واقعا تعریف خاصی نیست.نمایش خلاق در اجراهای هنری بسیار جای خوبی دارد و البته نمایش خلاق تماشاگر ندارد و برای بازیگر تولید می‌شود،در حالی که در تیاتر معمولی اینگونه نیست.
وی تصریح کرد: نمایش خلاق زیربنای نمایش درمانی است. من هم با کودکان و نوجوانان معمولی و هم با کودکان غیرمعمولی کارکردم.
کیانیان گفت: در کشورهای خارجی و همسایه این موضوع تئاتر خلاق در دانشگاه‌ها در حال تدریس است و به آن بهای زیادی می‌دهند.
وی تاکید کرد: قرار است که مرکز نشر دانشگاهی هنر مجموعه‌ای را درباره تئاتر خلاق چاپ کند.
کیانیان افزود: قرار است که مرکز نشر دانشگاهی هنر مجموعه‌ای را درباره تئاتر خلاق چاپ کند.
در بخش بعدی برنامه منوچهر اکبرلو پژوهشگر تئاتر به روی خط برنامه آمد و گفت:
بعضی رفتارها هنجار اجتماعی تلقی می‌شود و بعضی ناهنجار یعنی نمایش خلاق شامل همه مردم می‌شود.
وی افزود: ما نمایش خلاق را برای سالمندان هم داریم و یک فرایند آموزشی هنری برای بزرگسالان و کودکان و شهروندان عادی است،این نمایش خلاق فقط برای ناهنجاری نیست و برای همه است،نمایش خلاق یک ابزار است برخلاف تئاتر که یک هنر است.نمایش خلاق یک ابزار برای تبدیل یک انسان به یک شهروند متعادل تر.
اکبرلو ادامه داد: در نمایش خلاق از بازی‌های نمایشی بهره می‌گیریم در جهت هدایت رفتارها،نمایش خلاق به شدت به کودکان و نوجوانان کمک کند و باعث می‌شود شهروندان خلاقی تربیت کند تا بتوانند حل مسایل کمک کنند.
حسین فدایی حسین نمایشنامه نویش کشورمان نیز در برنامه گیومه گفت:
ما در نمایش خلاق برای کودکان و نوجوانان بستر را فراهم می‌کنیم چرا که وقتی مربی را مشخص می‌کنیم مربی کامل در جریان است ولی بچه‌ها از این موضوع بی‌خبر هستند و هرچقدر نداند که چه خواهد افتاد تاثیر بیشتری دارد.
در پایان نیز حسین رحیمی کارگردان تئاتر که سابقه اجرا به همراه بازیگران معلول را دارد گفت:ما از سال ٨١ با معلولین کار کردیم و بچه‌ها را جاهایی بردیم که حتی مکان کسانی بود که معلول نبودند.ما در تعدادی از شهرهای ایران و کشورهای خارجی تئاتر معلولین را به روی صحنه بردیم.
وی عنوان کرد:با بودجه‌های کلانی که در جشنواره ها خرج شد فرصت‌های زیادی را درباره وضعیت تئاتر معلولین از دست دادیم.
رحیمی عنوان کرد: متاسفانه جشنواره یک شو برای یک نهاد مشخص است.بهتر بود بهزیستی به جای هزینه کردن برای جشنواره برای معلولین مکان مناسب می‌ساخت و زیرساخت‌ها را برای نمایش‌ها و تئاترهای خلاق برای این افراد فراهم می‌کرد.

دسترسی سریع