عشقهای افسانهای اینطور ساخته میشوند؛ در زمانهٔ بلا، در روزگار تنگی و حتی وقت قحطسالی میشود اندر دمشق، عشقهایی كه میشود سالها و سالها بعد داستانش را تعریف كرد. عشقهایی كه در دوری شكل گرفتهاند نه در مجاورت. عشقهایی كه روزها را برای وصل شمردهاند. در این فراموشی عشق، عاشق برای پایمردی، بیشتر به یار نیاز دارد، یار ناموجود، یاری كه جز اطوارش و جای خالیاش چیزی نداریم و با این همه همانقدر عزیز است كه بود. اما وقتی یار نیست، چطور میشود عشق را همچنان نگه داشت. این روایت عاشقی است كه در..
بیشتر ...
